Azərbaycanın şəhid Milli Qəhrəmanı Şövqiyar Abdullayevin atası Cəmil Abdullayev vəfat edib.
Bu barədə onun yaxınları məlumat verib.

C.Abdullayev oktyabrın 5-də - Beynəlxalq Müəllimlər Günündə 90 yaşında dünyasını dəyişib. Onun ölümünə yaşla bağlı xəstəlik səbəb olub.

Qeyd edək ki, Cəmil Abdullayev 13 may 1936-cı ildə Göyçə mahalının Basarkeçər rayonunun Nərimanlı kəndində anadan olub.

Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun (indiki Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universiteti) Azərbaycan dili və ədəbiyyat müəllimi ixtisasını bitirib. Uzun illər müəllim işləyib.

Xatırladaq ki, onun oğlu Şövqiyar Abdullayev 13 aprel 1969-cu ildə Qərbi Azərbaycanın Göyçə mahalında – Basarkeçər rayonunun Nərimanlı kəndində anadan olub. Orta məktəbi 1986-cı ildə əla qiymətlərlə bitirərək həmin il Çingiz İldırım adına Azərbaycan Politexnik İnstitutunun (indiki Azərbaycan Texniki Universiteti) Avtomatika və hesablama texnikası fakültəsinə qəbul olunub. 1987-ci ilin yayında I kursu da əla qiymətlərlə başa vuran Ş.Abdullayev təhsilini dondurmaq məcburiyyətində qalıb və əsgəri xidmətə yollanıb. O, xidmətini Monqolustanda tank qoşunları hərbi hissəsində çəkib. 1989-cu ildə tank komandiri kimi hərbidən tərxis olunub.

Hərbi xidmətdən birbaşa Bakıya qayıtmalı olub. İnstituta bərpa olub təhsilini davam etdirsə də, Şövqiyarın ürəyindəki Vətən həsrəti, yurd nisgili onu rahat buraxmayıb.

1990-cı ilin 20 Yanvar faciəsi, həmin ilin noyabrında görkəmli Azərbaycan oğullarının vertolyotda vurulması, 1992-ci ilin Xocalı soyqırımı Vətən və millət təəssübkeşi olan Şövqiyarı bütün varlığı ilə sarsıdıb. Bu hisslərlə də o, 1992-ci il mart ayının 3-də oxuduğu ali məktəbin məşğələlərini tərk edərək, könüllü surətdə Milli Ordu sıralarına yazılıb. Az bir müddət sonra onların tank bölməsi Ağdam rayonu ərazisində yerləşdirilib. Aprelin 26-da Şelli istiqamətindəki ilk döyüşdə düşmənə qan udduran tank bölmələri, eləcədə Şövqiyar və onun silahdaşları Gülablı istiqamətində müdafiə mövqeyi tutaraq Abdal, Aranzəmin, Pircamal, Naxçıvanik kəndləri uğrunda şiddətli döyüşlər aparıblar. 1992-ci il avqustun 23-də Şövqiyarın tank heyəti Gülablıdakı strateji əhəmiyyətli yüksəklikdən çıxarılıb və Drambon kəndinin müdafiəsinə kömək üçün göndərilib. Az vaxt içərisində Drambon kəndindəki erməni-rus birləşmələrinin müqaviməti qırılaraq bu yaşayış məntəqəsi işğalçılardan azad edilib. Ən böyük müvəffəqiyyət isə o olub ki, Şövqiyar və onun silahdaşları mühasirəyə düşmüş çox böyük sayda piyada döyüşçülərimizi mühasirə halqasından çıxara biliblər. Həmin döyüşdə Şövqiyarın tankı vurulub və cəsur döyüşçü yaralanıb, mərmi partlayışı nəticəsində ayaqlarına qəlpə dolub.
Onu əvvəlcə Ağdamdakı hərbi hospitala aparıblar, ardınca isə Bakıya göndərməyi qərara alıblar. Lakin Şövqiyar, - "Mən yoldaşlarımı odun-alovun içərisində qoyub heç yerə gedə bilmərəm. Elə adamlar tanıyıram ki, bədənlərində Böyük Vətən müharibəsindən indiyə kimi qəlpə gəzdirirlər”, deyərək, buna etiraz edib, xəstəxanadan qaçaraq döyüş bölgəsinə gəlib, öz komandiri olduğu tanka qalxaraq son nəfəsinə qədər düşmənə qarşı mübarizə aparıb. 1992-ci il avqustun 27-də Drambon kəndi uğrunda gedən döyüşdə qəhrəmancasına həlak olan Ş.Abdullayev iki gün sonra müqəddəs Şəhidlər Xiyabanında dəfn edilib.

Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 5 fevral 1993-cü il tarixli fərmanı ilə Ş.Abdullayev ölümündən sonra "Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı” adına layiq görülüb. Bir müddət sonra Şövqiyarın təltif olunduğu "Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı”nın Qızıl ulduzunu Ulu Öndər Heydər Əliyev qəhrəmanın atası Cəmil Abdullayevə təqdim edib.